Wymieniając jakiś czas temu wysłużoną Motorolę Xoom na coś świeższego, zastanawiałem się nad kilkoma opcjami. W końcu wybrałem Galaxy Note 10.1 (z którego jestem bardzo zadowolony), ale przez pewien czas rozważałem także zakup zestawu: Chromebook i Nexus 7.
Ostatecznie pomysł upadł, ale świat Chromebooków nadal mnie fascynuje. A w świecie tym pojawił się ostatnio nowy, interesujący egzemplarz.
XDA Developers poleca dziś na swojej stronie głównej ciekawą aplikację - Kakudo. Postanowiłem ją na szybko przetestować i - chociaż sam się do niej nie przekonałem, po tych kilku minutach zabawy - myślę, że niektórych może zainteresować.
Wszystkie najciekawsze nowości zaprezentowane na ostatnim Google I/O dość szczegółowo omówiliśmy podczas ostatniego podcastu AndroidNow (wielkie dzięki, że byliście z nami na żywo i że słuchacie/oglądacie także teraz, już mniej na żywo;) ), ale chciałbym do tego powrócić i podsumować wszystko w takim krótkim cyklu wpisów.
Na pierwszy ogień idzie najbliższa mojemu sercu paczka nowości - dotycząca Google+.
Sprawa nie jest aktualna, ale zapomniałem się pochwalić, więc nadrabiam - poprosiłem kiedyś (a wręcz - złożyłem zlecenie) moją ponadprzeciętnie uzdolnioną plastycznie ziomalkę Gosię o wykonanie rysunku… no cóż - gołej baby;)
Efekt możecie podziwiać powyżej. Mam też wydrukowaną i pięknie oprawioną wersję analogową. Dziękuję!
Nie mam ostatnio szczęścia do smartfonów. Przecież jeszcze nie tak dawno opowiadałem Wam moją przygodę z popsutym (nowym) Nexusem 4. Obiecałem sobie wtedy już nigdy nie być early adopterem, a drogi sprzęt kupować tylko u polskich dystrybutorów.
O ile moja słaba silna wola nie sprostała pierwszemu postanowieniu i po 3 dniach od rozpoczęcia sprzedaży miałem już własnego SGS4, to – jak myślałem – na szczęście, został on kupiony po ludzku, w krakowskim Media Markcie. I wiecie, co jest najlepsze? Myślę, że kupując go na bazarze miałbym zapewnioną podobną jakość obsługi.
Najwyższy czas przerwać stagnację i wziąć się do roboty – Geekblog powinien znów zacząć regularnie zapełniać się tekstami. Oczywiście, pisałem to już wielokrotnie i można mi nie wierzyć – sam ledwo wierzę – ale przynajmniej spróbuję.
Jednak nie tylko Geekblog wraca do pracy – wraz z resztą redakcji Android Magazine postanowiliśmy reaktywować uśpiony podcast – AndroidNow. A powrót już jutro!
Jak łatwo można zauważyć, notki tutaj wrzucam tylko do wielkiego dzwonu. Nie jestem z tego dumny i cały czas mam nadzieję, że uda mi się jakoś usystematyzować blogownie. Na szczęście kolejny wielki dzwon czeka nas już jutro o północy.
Jeśli chociaż trochę interesujecie się branżą mobilną i ostatnich kilku miesięcy nie spędziliście w piwnicy, wiecie, że mowa o nowojorskiej premierze Samsunga Galaxy S4. A ponieważ HTC porusza mnie średnio, a CES i MWC dały ciała na całej linii – to dla mnie najważniejsze wydarzenie branżowe tego roku – oczywiście obok majowego Google I/O.
Czego możemy się więc spodziewać po S4? Co, wiemy, co okaże się dopiero jutro? Kto wygra, kto otrzyma wymagane 2/3 głosów?!
No i mam Nexusa 4. A raczej – w zależności od tego, kiedy czytasz ten tekst – mam lub miałem Nexusa 4. Wszystko dlatego, że mój egzemplarz jest niestety wadliwy i dlatego muszę go oddać. Więcej o tym, w samym tekście, teraz jeszcze kilka słów wstępu.
To nie jest recenzja. Jeśli recenzent tworzy recenzję po mniej, niż tygodniu ciągłego obcowania z urządzeniem, moim zdaniem zasługuje co najwyżej na określenie „recenzent”, z obowiązkowymi cudzysłowami. To hm… pierwsze wrażenia?
A raczej ogólny opis mojej krótkiej, jak na razie, przygody z N4 – nie mam możliwości testować go dłużej, bo prawdopodobnie wkrótce mnie opuści. Nie używam go też za dużo, dlatego ten tekst, proszę, traktujcie z dużym dystansem – wiele mogłem przeoczyć, do tego jestem dość negatywnie nastawiony do samego urządzenia, przez frustracje, jakich mi dostarczył.
Jest tu sporo porównań do Galaxy S III – to mój obecny, ulubiony smartfon z Androidem. Do tego – najpopularniejszy na świecie (a ja uważam, że także najlepszy). To chyba dobry punkt odniesienia, zwłaszcza, że – jak wspomniałem wcześniej – nie zdążyłem wyrobić się z Nexusem 4.
Jakiś czas temu (bodajże we wrześniu) Twitter ogłosił zmiany w swoim API (narzędzia, biblioteki, ogólnie – sposób, w jaki aplikacje kontaktują się między sobą i między usługami – w naszym wypadku z Twitterem). Nie było to raczej niespodzianką – już od dłuższego czasu wiadomo było, że usługa ta, która, mimo ogromnej popularności przez długi czas przynosiła jedynie straty, chce zacząć wreszcie porządnie zarabiać. Jednak zakres zmian wprowadzonych w API 1.1 zaskoczył chyba wszystkich. I właśnie zaczyna zbierać żniwo.
Nie pisałem o tym, ponieważ nie uważałem tego za aż tak ważne. Ok, branża poruszyła się analizując nowe wytyczne Twittera względem niezależnych aplikacji, ale miały być one wprowadzane stopniowo, by zacząć być obowiązywać w 100% dopiero za pół roku. Także – zmiany, zmianami, a życie toczy się dalej. Do wczoraj. Bo wczoraj, parafrazując słowa Kapitana z “Krolla” - Twitter mi podpadł… (a przy okazji - film bardzo polecam)
Mobilizacja to słowo, którego niestety zbyt często brakuje w moim słowniku. A tyle się od ostatniego wpisu wydarzyło! Prezentacja nowego sprzętu Apple, prezentacja nowego sprzętu Google…
W tym wpisie oczywiście pominiemy kwestię iMaca z brzuchem ciążowym (ok, zgrywam się - akurat nowy iMac bardzo mi się podoba, ale sam nie zdecydowałbym się jeszcze na komputer stacjonarny bez napędu optycznego) i to, czy iPada Mini, po wyjęciu z kieszeni rurek można wygodnie obsługiwać jedną ręką. Skupimy się na tym, co najbardziej rozgrzewa wszystkich fanów Androida – nowych Nexusach!
